مقايسه الگوريتم هاي بازتاب سطحي و بازتاب بالاي جوّ در تصاوير چندسنجنده اي براي تهيه نقشه ي سري زماني غلظت كلروفيل آ در تالاب دهستان تياب

تالاب‌ها جزء اكوسيستم‌هاي مابين خشكي و دريايي به‌شمار مي‌آيند. شناسايي و نظارت‌بر آلودگي‌هاي ساحلي و دريايي براي به حداقل رساندن اثرات مخرب آن‌ها براي جامعه‌ي ساحلي امري ضروري و حياتي است. پايش كلروفيل آ كه رنگدانه‌ي اصلي فيتوپلانكتون‌هاي آب‌هاي ساحلي است با استفاده از عمليات ميداني زمان‌بر و هزينه‌بر است اما فناوري نوين سنجش‌ازدور با بهره‌گيري از سنجنده‌هاي داراي توان تفكيك مكاني و طيفي بالا امكان پايش در مقياس كلان را ميسر ساخته است. در اين پژوهش از داده‌هاي بازتاب سطحي و داده‌هاي بازتاب بالاي جو ماهواره‌هاي سنتينل2 و لندست8 و الگوريتم OC2 به‌منظور تخمين سري زماني غلظت كلروفيل آ در تالاب دهستان تياب استفاده شد. هدف از پژوهش حاضر مقايسه داده‌هاي ورودي به الگوريتم OC2، ارزيابي آن با داده‌هاي ميداني و درنهايت تخمين غلظت سري زماني كلروفيل آ در منطقه مطالعاتي است. نتايج پژوهش نشان داد كه الگوريتم OC2 با داده‌هاي بازتاب سطحي زمين داراي همبستگي به‌مراتب بالاتري در ماهواره‌هاي لندست 8 و سنتينل 2 است كه به‌موجب آن مقدار R2 به‌ترتيب در داده‌هاي بازتاب سطحي زمين ماهواره‌ي لندست8 و سنتينل2 برابر با 0/91 و 0/64 برآورد گرديد. اين درحالي است كه مقدار R2 به‌ترتيب در داده‌هاي بازتاب بالاي جو برابر با 0/12 و 0/54 است. نتايج پژوهش بيانگر اين است كه ورودي الگوريتم OC2 حتماً بايد از نوع داده‌ي بازتاب سطحي زمين و تصحيح اتمسفري شده باشد.