تعاملات علمي بين‌المللي، پيشران ديپلماسي علم و فناوري

ديپلماسي علم و فناوري، با هدف درك بهتر و تقويت ارتباطات بين علم و فناوري و در راستاي فعاليت هاي بين المللي، براي غلبه بر مشكلات ملي و بين المللي مورد توجه جدي قرار گرفته است. يكي از عوامل اصلي موفقيت در ديپلماسي علم و فناوري، همكاريهاي علمي بين المللي است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه ميتوان متغيرهاي شناسايي شده را در چهار مقوله كلي ساختاري، ملي، زيرساختي و بين المللي قرار داد. در بعد ساختاري، مي‌توان به همكاريهاي علمي بين‌المللي، تبادلات علمي استاد و دانشجو، آموزش و توجه به هنجارهاي بين المللي، تسهيل رواديد براي همكاري‌هاي علمي، تدوين ضوابطي در راستاي انتشار نتايج مطالعات بين‌المللي، فرصت‌هاي مطالعاتي و ... اشاره كرد. در بعد ملي، نقش‌آفرينان حوزه ديپلماسي مانند دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشي، مراكز دانش‌بنيان، مراكز رشد، پارك‌هاي علم و فناوري و شوراهاي سياست‌گذاري در حوزه سياست خارجي و علم و فناوري مورد توجه است. در بعد زيرساختي، مسائل مالي و حمايت مادي و معنوي از دپيلماسي علم و فناوري، توسعه ارتباطات مجازي، تقويت زيرساخت‌هاي آموزش مجازي و در بعد بين المللي نيز نمايشگاه‌هاي علم و فناوري، بين‌المللي‌سازي آموزش و استفاده از چهره‌هاي بين‌المللي قرار داد. تعاملات علمي و مسائل مرتبط با آن، نقش مهمي در توسعه ديپلماسي علم و فناوري دارد. البته علم به وجودآورنده نوعي ديپلماسي است كه نيازمند همكاري هاي نزديك ميان ملت ها، نخبگان،دانشگاه ها و مراكز علمي، سازمان هاي دولتي و غير دولتي در كشورهاي مختلف است. پيشنهاد مي‌گردد اقدامات و امكانات لازم به منظور تسهيل مراودات و تعاملات علمي توسط سياست گذاران اين حوزه مورد توجه قرار گيرد تا حركت علمي كشور در مسير خود ادامه يافته و از پتانسيل علمي كشور استفاده مطلوب و اثرگذار در جامعه شود.