مكان و بازنمود شخصيت زن در رمان‌هاي ميرال الطحاوي(مطالعه موردي: بروكلين‌هايتس، ‏الباذنجانه الزرقاء و الخباء)‏

مكان، خاستگاهي اجتماعي و بستري براي سازۀ فرهنگ و كنش متقابل افراد قلمداد مي‌شود و مطابق ‏با نگرش و ايدئولوژي حاكم بر جامعه، ويژگي‌هاي فرهنگي و كاركردهاي متعددي در كالبد آن تجلي ‏مي‌يابد. در سال‌هاي اخير، تكاپوي زنان عرب براي احراز هويت مستقل در جامعه سنتي، موضوع ‏اصلي رمان‌هاي نويسندگان زن در اين جوامع را به‌خود اختصاص داده است. مكان در اين آثار، در ‏گسترۀ گفتماني شخصيت‌هاي زن، كاركردي هويتي و احساسي پيدا مي‌كند. ميرال الطحاوي رمان‌نويس ‏فمينيست مصري يكي از نويسندگاني است كه در آثارش توجه ويژه‌اي به مكان در راستاي بازنمايي ‏هويت زن عرب و اوضاع نامناسب او در سايۀ گفتمان سلطه دارد. اين پژوهش برآن است كه به روش ‏توصيفيتحليلي و با تكيه بر سه رمان بروكلين‌هايتس، الباذنجانه الزرقاء و الخباء به بررسي مقولۀ ‏مكان به‌عنوان بستري براي شكل‌گيري شخصيت زن، بپردازد. تلاش قهرمان زن براي عبور از حصارها ‏و تجربه مكان‌هاي مختلف، كراهتش از زندان تن و تن معيوب در سه رمان مذكور نشان مي‌دهد كه ‏نويسنده از مكان براي بازنمايي رنج و اندوه زن عرب استفاده كرده است. در اين آثار، مكان‌هاي ‏محدود و بسته، بيش از هر چيز بر محدودسازي زن عرب اشاره دارند و اين محدوديت آن‌چنان ‏نهادينه گشته كه شخصيت زن حتي در مكان‌هاي باز نيز خود را در زندان ديگري به نام زندان تن ‏تصور مي‌كند؛ از آن روي كه اندام جسمي خود را نمي‌پسندد و ذات و تن دو مقوله روياروي هم قرار ‏مي‌گيرد.‏