مدل سازي الگوي تاب‌آوري كسب ‌وكارهاي بوم گردي در مناطق روستايي استان گيلان

يكي از مهمترين انواع بخش هاي صنعت گردشگري، گردشگري در حوزه بوم گردي است. اين بخش همواره مورد توجه سياست‌گذاران و برنامه ريزان توسعه روستايي بوده است چراكه در استفاده از فضا و ويژگي هاي محيط روستايي براي گردشگران جذابيت ايجاد كرده و همچنين به بهبود و ارتقاء شاخص‌هاي اقتصادي، اجتماعيفرهنگي و زيست محيطي مناطق روستايي منجر مي شود. فعاليت كسب‌وكارهاي اين حوزه همواره دستخوش تغيير و تحولات عمده اي بوده است و در شرايط پيچيده و پوياي اقتصادي، صاحبان كسب‌وكارهاي بوم گردي بايستي براي شناسايي مخاطرات اين صنعت آماده شده و ظرفيت تاب‌آوري خود را ارتقا دهند. بر اين اساس، هدف از انجام اين پژوهش، مدل سازي الگوي تاب‌آوري كسب‌وكارهاي بوم گردي در مناطق روستايي استان گيلان مي باشد كه با روش داده‌بنياد انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از خبرگان تجربي و دانشگاهي مي باشند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده و فرآيند جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از مصاحبه هاي عميق انجام شد. سپس مفاهيم استخراج شده در سه گام كدگذاري باز، محوري و انتخابي تحليل شده و در نهايت با استخراج، تلفيق و تركيب مفاهيم و دسته‌بندي آنها، مدل سازي الگوي تاب‌آوري كسب‌وكارهاي بوم گردي در مناطق روستايي استان گيلان در قالب عوامل علّي، پديده محوري، عوامل زمينه اي، عوامل مداخله گر، راهبردها و پيامدها انجام شد. در انتها نيز پيشنهادهايي متناظر با نتايج پژوهش ارائه شد.