تبيين ابن‌سينا از پديدۀ دورجُنباني

يكي از پديده ‏هاي موردمطالعه در فراروان‏شناسي، دورجنباني است كه آن را از دو منظر تجربي و فلسفي مي‏ توان بررسي كرد. درحوزۀ تجربي به اثبات وجود اين پديده و درقلمرو فلسفي به امكان عقلي و تبيين وجود آن پرداخته مي‏ شود. براي فهم تبيين فلسفي ابن‏ سينا از پديدۀ دورجنباني بايد جايگاه اصل عليت، چگونگي تعامل نفس با ماده و نيز معاني طبيعت ازنظر وي را بازشناسيم. ابن‏ سينا بدون انكار اصل عليت و با توسع معناي آن كه علاوه‏بر عليت فيزيكي، عليت غيرفيزيكي را نيز دربر مي ‏گيرد، پديدۀ دورجنباني را مسئله اي طبيعي دانسته كه مطابق با نظم كلي جهان و حاصل گسترش دامنۀ فعاليت نفس از محدودۀ بدن به جهان پيرامون آن است.