ارزيابي شاخص هاي زيست اقليمي موثر برآسايش انسان (مطالعه موردي: شهر اروميه)

شناخت توان آسايش زيست اقليمي يا بيوكليماتيك در مناطق جغرافيايي مي تواند باعث شناخت منطقه آسايش و برنامه ريزي براي امور روزانه و حتي به برنامه‌ريزي اكوتوريستي جاذبه هاي طبيعي كمك نمايد. در اين تحقيق از روش هاي اولگي، دماي موثر و بيكر در يك دوره آماري 5 ساله ( 1959_ 1963) براي شناخت ماه هاي آسايش زيست اقليمي در طول ماه هاي سال انجام شده است؛ سال 1959 ماه ژانويه، فوريه، مارس در خارج از منطقه آسايش قرار دارند و به 75 كيلو كالري انرژي نياز دارد تا به منطقه ي آسايش برسد سال 1960 ماه ژانويه، فوريه به 75 كيلو كالري انرژي نياز دارد تا به منطقه آسايش برسد ولي مارس خارج از منطقه ي آسايش است و به 62 كيلوكاري انرژي نياز دارد تا به منطقه آسايش برسد: در سال 1353 ماه ژانويه كه مقدار CPI آن 35.8 است با توجه به جدول شرايط محيطي آن سرد است و شرايط بيوكليماي انساني آن تحريك متوسط تا شديد است. ماه آوريل، جولاي، آگوست، سپتامبر در شرايط محيطي گرم قابل تحمل هستند و در محدوده آسايش بيوكليمايي به سر مي برند. ماه هاي مي، جان، اكتبر، نوامبر، دسامبر در شرايط ملايم مطبوع هستند و در محدوده آسايش بيوكليمايي به سر مي برند.