اثربخشي توانبخشي شناختي بر علائم و كاركردهاي اجرايي (برنامه‌ريزي و حل مسئله) در كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه- بيش‌فعالي

مقدمه: اختلال نقص توجه/ بيش‌فعالي (ADHD) پيامدهاي منفي متعددي دارد. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي توانبخشي شناختي بر بهبود كاركردهاي اجرايي (برنامه‌ريزي و حل مسئله) در كودكان مبتلا به ADHD و علائم اين اختلال (كمبود توجه، بيش‌فعالي/ تكانشگري) بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيمه ‌تجربي است. جامعۀ آماري اين پژوهش، كودكان 7 تا 12 ساله مبتلا به ADHD بودند كه به كلينيك اعصاب روان ارمغان شيراز، ايران مراجعه كردند. 30 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفي به‌ دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) تقسيم شدند. گروه آزمايش تحت توانبخشي شناختي قرار گرفتند. همۀ شركت‌كنندگان قبل و بعد از مداخله با استفاده از مقياس اسنيپ و آزمون برج لندن مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌هاي پيش‌آزمون و پس‌آزمون نشان داد كه گروه آزمايش در عملكردهاي اجرايي (برنامه‌ريزي و حل مسأله) و نقص توجه و همچنين نشانگان بيش‌فعالي/ تكانشگري نسبت به گروه كنترل بهبود يافته است. نتيجه‌گيري: طراحي و استفادۀ از برنامه‌هاي توانبخشي شناختي براي كودكان مبتلا به ADHD باعث بهبود عملكردهاي اجرايي و در نتيجه علائم اين اختلال مي‌شود.