دربارۀ داستاني از الهي‌نامۀ عطار و نكاتي دربارۀ لغات «راهب» و «ترسا»

در الهي‌نامۀ عطار داستاني است دربارۀ جواني ترسا كه مدعي است عاشق بتي است و حاضر است جان خود را فداي آن بت ‌كند. پس، مطابق رسم، در معبد روغن داغ بر سرش مي‌ريزند تا جان مي‌سپارد. مصحح و شارح الهي‌نامه «ترسا» را در اين داستان ترجمۀ «راهب» عربي شمرده و صحنۀ داستان را يكي از معابد بودايي تشخيص داده‌است. مقالۀ حاضر در اين هر دو مدعا ترديد مي‌كند و مي‌كوشد تا نشان دهد كه احتمال يافتن ريشۀ اين داستان در آداب و داستا‌ن‌هاي هندوان بيشتر است تا در آداب و داستان‌هاي بوداييان. در ضمنِ بحث، دربارۀ لفظ «راهب» نيز ملاحظاتي بيان شده‌است.