پندارشكني قرآن كريم با محوريت واژه «علم» در سطوح متن

پندارشكني و تصحيح انديشه‌ انسان‌ها يكي از مهم‌ترين مأموريت‌هاي كتب آسماني است. قرآن كريم به‌عنوان جامع و كامل‌ترين متن وحياني نسبت به بسياري از انديشه‌ها و توهمات غلط بشري انتقاد داشته، در سطوح متن وحياني خود سعي در گسست خيالات موهومي دارد كه برخلاف حقايق جهان هستي در ذهن‌ها شكل‌گرفته و عامل شقاوت انسان‌ها گرديده است. اين واژه‌ها و ساختارها و جملات در عين تنوع هركدام مأموريت و وظيفه‌اي خاص براي اصلاح انديشه‌ها به عهده دارند. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي و شناخت معنا پندارشكني آيات حاوي خانواده واژه «علم» در سطوح متن بررسي گرديده، به نتايجي دسته يافته است كه مهم‌ترين آنها عبارت‌اند از: شناسايي سه سطح واژه و ساختار و جمله پندارشكن مي‌باشد كه در 45% آيات حاوي آنها، آموزش مستقيم و در 55% با روش اطلاع‌رساني غيرمستقيم صورت‌گرفته كه در 74% اين گروه از آيات، پندارشكني با واسطه ديگران و در مابقي با واسطه پيامبر اسلام(ص) صورت‌گرفته است. نوع لحن و آهنگ كلام در 61% موارد مقتدرانه و شديد و گويش مابقي اين گروه از آيات با فراواني 39% مقتدرانه و ملايم بوده و خطاب تقريباً در 50% اين آيات متوجه مسلمانان بوده، رويكرد اصلي آنها پندارشكني آموزشي مي‌باشد و در نيمي ديگر قرآن كريم به دليل عناد و پافشاري مشركان و كافران در پندارهاي سقيم خود براي تأثيرگذاري بيشتر و ايجاد تنبه، اكثراً با لحن شديد و بيان همراه با تهديد به دنبال گسست پندارهاي ناصحيح و اصلاح آنها مي‌باشد.