شيوه‌ها و كاركردهاي هنري ايجاز در كاريكلماتورهاي بهرام‌‌پورعمران

ايجاز و اقتصاد زباني، تحت‌تأثير عوامل اجتماعي و فرهنگي، مورد استقبال جريان‌هاي ادبي معاصر ايران قرار گرفت. كاريكلماتور يكي از اين جريان‌هاست كه زيربناي ساختاري آن را بايد طنز و ايجاز دانست. گويندگان كاريكلماتور نگاه متفاوتي به زبان دارند و در نتيجه، بازي‌هاي زباني با تكيه بر آرايه‌هاي بديعي و بياني براي آنان اهميت ويژه‌اي مي‌يابد. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اين نكته است كه كاريكلماتورنويس‌ها چگونه از ايجاز براي زيبايي‌آفريني و ايجاد طنز استفاده مي‌كنند. نويسندگان در اين پژوهش با بررسي كاريكلماتورهاي احمدرضا بهرام‌پورعمران، شگردهاي دستيابي به ايجاز و طنزآفريني را در مقوله‌هاي ايهام، كنايه، تشبيه، استعاره، تلميح، حسن تعليل، تجسم و ضرب‌المثل دانسته‌اند كه با انگيزه‌هاي چندمعنايي، فشرده‌سازي حوادث تاريخي و حماسي و تداعي معاني، خلق تصوير، برجسته‌سازي و برهم زدن مألوفات ذهني، نمايشي‌كردن انديشه‌ها و عمق‌بخشي به معنا صورت مي‌گيرد.