بحثي در شناخت مثنوي محمد كريم‌خان كرماني و انديشه‌هاي عرفاني مصنف

محمد كريم خان كرماني، رهبر گروه شيخيۀ كرمان و از جانشينان شيخ احمد احسائي و پيشواي بزرگ مكتب عقيدتي-عرفاني شيخيه است. يكي از آثار وي مثنوي اي است كه بر وزن مثنوي مولوي و در بيش از هزار و نهصد بيت سروده شده است. هدف نگارندگان در پژوهش حاضر، نقد و تحليل اثر مذكور از منظر عرفان و انديشه هاي مكتبي شاعر (شيخيه) است. اين پژوهش مبتني بر سندكاوي و روش توصيف و تحليل محتواي كيفي است. مهمترين خصيصۀ اثر، يادكرد مباني شيعي است كه به صراحت و صورتي منتقدانه طرح شده اند. زبان اثر در بسياري از مواضع كهن و البته جزيل و ادبي است. محمد كريم خان كرماني در سرودن مثنوي اش، هماره به مثنوي مولانا نظر دارد و ابيات نسبتاً متعددي در استقبال از ابيات مثنوي سروده است. ساختار روايي اثر مانند مثنوي مولوي است و مبتني بر حكايات اصلي و فرعي است. در اغلب قصه ها، پيام حكايت ها به صورت مستقيم بيان شده است.