رابطه‌ بين سطوح سرمي سالوسين‌هاي آلفا و بتا با نيمرخ ليپيدي، مقاومت انسوليني و آمادگي قلبي تنفسي و اثر يك دوره تمرينات تناوبي با شدت‌هاي مختلف در زنان داراي اضافه وزن/چاق

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه‌ بين سطوح سرمي سالوسين‌ها با نيمرخ ليپيدي، مقاومت انسوليني آمادگي قلبي تنفسي، تركيب بدني و درصد چربي بدن متعاقب يك دوره تمرينات تناوبي منتخب با شدت‌هاي متفاوت در زنان داراي اضافه ‌وزن و چاق بود. در اين مطالعه 40 زن غيرفعال در 3 گروه همگن به شكل هدفمند تقسيم شدند: كنترل (14=n ؛ kg/m2.28± 30.2=BMI)؛ تمرين تناوبي با شدت متوسط،80-75%ضربان قلب بيشينه (13=n ؛kg/m3.23±31.2=BMI) و تناوبي با شدت زياد، 95-90%ضربان قلب بيشينه (13=n؛ kg/m3.24 ±30.19=BMI). آزمودني‌هاي تجربي به مدت 8 هفته در تمرينات تناوبي ركاب زدن با شدت‌هاي مختلف شركت داشتند. نمونه‌گيري خون به‌ترتيب به فاصله‌ 48 ساعت قبل از شروع اولين جلسه‌ تمريني و 48 ساعت پس از آخرين جلسه‌ تمريني انجام گرفت و متغيرهاي تحقيق در شرايط يكسان اندازه‌گيري شدند. از آزمون‌ ضريب همبستگي پيرسون براي تحليل آماري داده‌ها در ســطح P 0.05 استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميان سطوح سالوسين بتا و كلسترول تام، سالوسين آلفا و HDL، سالوسين آلفا و آمادگي قلبي تنفسي آزمودني‌ها ارتباط مثبت و معنادار، و ميان سالوسين آلفا و درصد چربي بدن ارتباط معكوس و معناداري وجود دارد. به‌نظر مي‌رسد تمرينات تناوبي با شدت‌هاي مختلف مي‌توانند در بهبود آمادگي قلبي و سلامت عمومي افراد چاق مؤثر باشند. از آنجا كه بين شدت تمرينات تناوبي و بهبود آمادگي قلبي تنفسي، مقاومت انسوليني و نيمرخ ليپيدي آزمودني‌ها رابطه‌ قابل توجهي وجود دارد، بنابراين انجام تمرينات تناوبي با شدت بالا براي توسعه‌ تندرستي اين گروه از افراد جامعه پيشنهاد مي‌شود.