ارائه الگويي از مولفه‌هاي موثر بر رفتار مصرفي آب خانوار؛ مدلي براي اصلاح مصرف

الگوي مصرف آب بيانگر نحوه و ميزان مصرف آب از سوي خانوار بوده، بطوريكه علاوه بر مولفه‌هاي فني، از مولفه‌هاي انساني نيز متاثر مي‌باشد. در پژوهش حاضر تاثير مولفه‌هاي انساني (اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، اخلاقي، قانوني و ساختاري) و متغيرهاي جمعيت‌شناختي بر الگوي آب مصرفي خانوار مورد مطالعه و بررسي قرار مي گيرد. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش گردآوري داده‎ها توصيفي‌ـ پيمايشي، از نوع همبستگي است. داده‌هاي پژوهش به كمك پرسش‎نامه و با مراجعه حضوري جمع‌آوري‌شده است. جامعه آماري پژوهش، 391 شهروند سنندجي بوده است. تجزيه‌ و تحليل داده‌ها با استفاده تحليل رگرسيون و مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام‌ شده است. براساس نتايج اين پژوهش در ميان عوامل انساني مولفه‌هاي اجتماعي، فرهنگي و اخلاقي بر الگوي آب مصرفي خانوار تاثير معناداري داشته و در مقابل مولفه‌هاي اقتصادي، قانوني و ساختاري تاثير معناداري بر الگوي آب مصرفي خانوار ندارند. در ميان متغيرهاي جمعيت‌شناختي عواملي همچون نوع ساختمان، كنتور آب مشترك و اندازه خانوار بر الگوي آب مصرفي خانوار تاثير معناداري داشته و در مقابل عواملي همچون جنسيت، سن، تحصيلات، درآمد، محل سكونت و شيرآلات اتوماتيك بر الگوي آب مصرفي خانوار تاثير معناداري ندارند. بنابراين شناسايي و مديريت عوامل انساني و متغيرهاي جمعيت‌شناختي موثر بر الگوي آب مصرفي خانوار از جمله ضرورتهاي جوامع امروزي است.