ارتباط درمان نگهدارنده متادون با فراواني جرايم مرتبط با مصرف مواد مخدر در استان گلستان

سابقه و هدف: در سال‌هاي اخير درمان‌هاي دارويي، به دليل كاهش اثربخشي ساير روش‌ها، نقش روزافزوني در مديريت جرايم مرتبط با مواد مخدر بازي كرده‌اند. در اين مطالعه ارتباط درمان نگهدارنده با متادون و فراواني جرايم مرتبط با مصرف مواد مخدر بررسي شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي در سال 1398 بر روي 420 نفر از مراجعه‌كنندگان به كلينيك‌ها و مراكز درماني با داروي اگونيست در شهرستان‌هاي كردكوي و گرگان استان گلستان انجام شد. ابزار جمع آوري اطلاعات يك پرسش‌نامه محقق ساخته شامل مشخصات جمعيت‌شناختي، وضعيت شغلي و اشتغال، سابقه مصرف مواد مخدر و ارتكاب جرم، نزاع، طلاق و روابط خارج از حريم خانواده (نامشروع) بود. پرسشنامه‌ها در قالب جلسه‌هاي مصاحبه‌هاي فردي با مراجعين و بدون استعلام از سايرمراجع، در دو نوبت بدو پذيرش و شش ماه بعد از شروع درمان متادون تكميل شدند. داده‌ها با نرم‌افزار آماري SPSS 23 تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: اكثريت افراد متأهل (88 درصد)، داراي تحصيلات زير ديپلم (75 درصد) و با قوميت فارس (88 درصد) بودند. بيش ترين ماده‌ي مخدر مصرفي آن‌ها ترياك و بيش ترين روش مصرف خوراكي و استنشاقي بود. درمان نگهدارنده با متادون ارتباط معناداري با طلاق، كار و اشتغال قبل و بعد از مصرف داشت (0/05 P). استنتاج: درمان نگهدارنده با متادون تاثير چشمگيري بر كاهش جرايم اجتماعي و خشونت در خانواده دارد. پيشنهاد مي‌شود مطالعات بعدي با تعداد بيش‌تري از مددجويان، در زمان طولاني‌تر و با بررسي ديگر عوامل مرتبط و پيامدها مانند بهبود اختلالات رفتاري و بيماري‌هاي مرتبط اجرا شود.