تاثير برنامه پيشگيري از هيپوترمي بر لرز و زمان ريكاوري در بيماران تحت عمل‌هاي جراحي شكم

سابقه و هدف: هيپوترمي عارضه‌اي شايع در حين بيهوشي و جراحي مي‌باشد كه خود نيز منجر به بروز عوارضي از جمله لرز، تاخير در زمان ريكاوري و طولاني شدن زمان بستري بيماران مي‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير برنامه پيشگيري از هيپوترمي بر لرز و زمان ريكاوري در بيماران تحت عمل‌هاي جراحي شكم، طراحي و انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني يك سوكور، بر روي 80 بيمار كه معيارهاي ورود به مطالعه را داشتند و به‌طور تصادفي در يكي از دو گروه مداخله (برنامه پيشگيري از هيپوترمي) و كنترل قرار گرفتند، انجام شد. بيماران از نظر لرز و زمان ريكاوري ارزيابي شدند. داده‌هاي مطالعه در نرم‌افزار 21SPSS وارد و با آزمون آماري t_test و كاي دو تجزيه و تحليل آماري شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد تغييرات درجه حرارت در دو گروه در طي زمان متفاوت است(0/001 =P). گروه كنترل 82/5درصد لرز را تجربه كردند، ولي در گروه مداخله 7/5درصد بيماران دچار لرز شدند و ميزان بروز لرز در دو گروه اختلاف آماري معناداري داشت (0/001=P). مدت زمان ريكاوري نيز در گروه كنترل و مداخله متفاوت بود و اين تفاوت به نفع گروه مداخله بود(0/001 =P). استنتاج: باتوجه به عوارض ناشي از هيپوترمي، اجراي برنامه پيشگيري از هيپوترمي مي‌تواند از بروز لرز، و طولاني شدن زمان ريكاوري و بروز ديگر عوارض تا حد زيادي پيشگيري كند. لذا توصيه مي‌شود اين برنامه مراقبتي كم هزينه و موثر براي بيماران تحت اعمال جراحي بزرگ مانند شكم و توراكس و در بيماران سالمند تحت عمل جراحي بكار برده شود. شماره ثبت كارآزمايي باليني : 1N2020030404669IRCT