تطابق سامانه‌هاي محيطي و فرهنگي در ساخت خانه‌هاي روستايي جلگه شرقي گيلان

شرايط محيطي ويژه كناره درياي خزر، هويت معماري متفاوت با ساير اقليم‌هاي ايران پديد آورده كه نشان از برهمكنش عوامل محيطي و اقليمي و آموخته‌هاي تكنيكي و فرهنگي دارد. ساختار خانه‌هاي بومي گيلان نتيجه برآيند سامانه‌هاي مختلف محيطي، فرهنگي، اجتماعي و اقليمي است كه هر يك از سامانه‌ها اگرچه جداگانه قابل تحليل است اما به‌صورت يك مجموعه هماهنگ مشاهده مي‌شود. اين پژوهش در پي تحليل رابطه سامانه‌هاي محيطي و فرهنگي در ساختار معماري روستايي جلگه شرقي گيلان است. براي اين منظور نمونه موردي خانه پرمهر واقع در جلگه شرقي گيلان انتخاب و داده‌هاي مربوط به ساختار خانه به‌صورت ميداني در محل برداشت و با نرم‌افزارهاي سه‌بعدي‌سازي، شبيه‌سازي و سپس با روش توصيفي و به كمك نمودارهاي كيفي تحليل شده است. نتيجه آنكه سامانه مولد محيطي با توجه به ابزارها و امكانات محيطي عامل اصلي ايجاد ساختارها به شمار رفته و ويژگي خطي مصالح گياهي در خانه‌هاي روستايي موجب شده فرم اصلي به‌صورت شبكه‌هاي بافته گسترده مشاهده شود. همچنين هركدام از ساختارها جداگانه و متناسب با كاركرد محيطي خودساخته شده و جهت ايجاد پايداري، به‌صورت هماهنگ رفتار مي‌نمايند؛ به همين جهت است كه ارتباط ميان هر يك از اجزاء به‌صورت شبكه‌هاي خطي لايه‌لايه است.