نقادي وضعيت آموزش عالي در ايران: تحليل فضاهاي دموكراتيك دانشگاهي با تاكيد بر آراي اساتيد و مبتني بر كلاس درس رهايي بخش

هدف پژوهش حاضر تحليل و نقادي وضعيت آموزش عالي ايران از منظر توسعه فضاهاي دموكراتيك دانشگاهي است.و در پي پاسخ به اين سئوال اساسي است كه:از ديدگاه اساتيد و مبتني بر كلاس درس رهايي بخش آموزش عالي ايران در ابعاد توسعه فضاهاي دموكراتيك دانشگاهي با چه چالش هايي مواجه است؟ لذا با استفاده از روش تحليل گفتمان انتقادي فركلاف و با اتكاي بر مصاحبه نيمه ساختاريافته با هشت نفر از اساتيد دانشگاهي ـ به تشخيص پژوهشگر و تاييد هشت تن از اساتيد علوم تربيتي ـ كفايت نظري داده ها اعلام و سپس پياده سازي شده و در سه مرحله توصيف و تفسير و تبيين مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه گفتمان اساتيد شامل تعداد زيادي از مفاهيمي است كه بيانگر اعتراض و نارضايتي استادان نسبت به گفتمان رايج منولوگ محور در محيط هاي دانشگاهي و كلاس درس است، به گونه اي كه نقش عامليت و فاعليت اساتيد به حاشيه رانده و منجر به خلق آموزش بانكي و بازتوليد گفتمان مسلط شده است و در عين حال به موازات اين وضعيت گفتمان جديدي در حال تكوين است كه به دنبال تغيير و اصلاح امور است كه به تعبيري مي توان از آن به گفتمان مقاومت ياد كرد.