تدوين استراتژي پيشگيري از اثر اعمال ناايمن (خطاهاي انساني) در بروز حوادث ورزشي

مقدمه: همانند ساير بخش‌هاي شغلي، در فعاليت‌هاي ورزشي اشتباهات و رفتارهاي ناايمن علت اصلي وقوع حوادث مي‌باشند. با توجه به پيامدهاي زيانبار حوادث ورزشي شناسايي راه‌هايي براي كنترل و كاهش اين اعمال ناايمن ضروري است. از اين‌رو هدف اين پژوهش تدوين استراتژي پيشگيري از اثر اعمال ناايمن در بروز حوادث ورزشي در محيط‌هاي ورزشي بود.روش بررسي: روش اين پژوهش برحسب هدف، بنيادي و برحسب گردآوري اطلاعات، كيفي نظريه داده بنياد با رويكرد گليزري است. كه در سال 1399 انجام شد. بدين‌منظور،20 نفر از خبرگان آشنا با حوزه ايمني، طب كار، روانشناسي، حوادث ورزشي و مديريت ورزشي به‌صورت هدفمند و براساس راهبرد گلوله‌برفي براي مصاحبه‌هاي عميق بدون ساختار انتخاب شدند و داده‌ها به‌صورت هم‌زمان با استفاده از مجموعه‌اي از كدگذاري‌هاي باز، انتخابي و نظري تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه چهار عامل فرد، سازمان، دانش شغلي و رابطه فرد و سازمان، مقوله هاي اصلي علل خطاهاي انساني در بروز حوادث ورزشي مي‌باشند. متغيرهاي فرد و سازمان به عنوان متغيرهاي فرآيندي و دو متغير دانش شغلي و رابطه فرد و سازمان به عنوان متغيرهاي توسعه‌اي و كمكي نقش اصلي در اين زمينه دارند. همچنين چهار مقوله؛ اصلاح نگرش و عملكرد فردي، اصلاح ساختار سازماني، يادگيري و آموزش مستمر دانش شغلي و بهبود و تقويت مثبت رابطه فرد و سازمان به عنوان راهبردهاي اساسي پيشگيري از حوادث تعيين شدند.نتيجه‌گيري: با توجه به علل بروز حوادث ورزشي توجه به اصلاح نگرش و عملكرد فردي، اصلاح ساختار سازماني، يادگيري و آموزش مستمر دانش شغلي و بهبود و تقويت مثبت رابطه فرد و سازمان مي‌تواند ريسك خطرات را كاهش داده و سبب ارتقاء ايمني گردد و عدم توجه به هر كدام از اين عوامل ايمني را مختل مي‌كند.