ارتباط بين افسردگي و تعارضات سازماني با عملكرد شغلي در اساتيد و كاركنان دانشكده علوم پزشكي لارستان

مقدمه: با توجه به اهميت حفظ نيروي كاركنان و اساتيد و سلامت آنها به عنوان يك انسان، تعارض سازماني مي‌تواند تأثير بسزايي بر سلامت عمومي، عملكرد و ميزان افسردگي اين افراد داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط بين عملكرد شغلي و افسردگي با تعارضات سازماني در اساتيد و كاركنان دانشكده علوم پزشكي لارستان انجام شده است.روش بررسي: اين تحقيق از نوع توصيفي_تحليلي به روش مقطعي بوده كه درسال 1397 بر روي اساتيد و كاركنان دانشكده علوم پزشكي لارستان كه 82 نفر بودند با روش نمونه‌‌گيري سرشماري انجام گرفت. به منظور جمع‌آوري اطلاعات از سه پرسشنامه (تعارض سازماني، عملكرد شغلي و افسردگي گلدبرگ) استفاده گرديد. يافته‌ها: ميانگين (x) افسردگي ۲۰/۵۸ و انحراف معيار (s) 17/16، عملكرد شغلي 30/55=x و 27/5=s، تعارض سازماني 93/20=x و 42/5=s بدست آمد. تعارض با مرئوس نمره ميانگين بالاتر وتعارض با همرديفان نمره ميانگين پايين‌تري داشت . توزيع فراواني افسردگي در بين افراد مورد مطالعه نشان داد كه افراد سالم بيشترين فراواني (27/7%) و افراد با افسردگي شديد داراي كمترين فراواني ( 4/8%) را دارند.نتيجه‌گيري: نتايج نشان دادكه بين افسردگي و عملكرد شغلي رابطه معكوس و بين افسردگي و تعارض سازماني رابطه مستقيم وجود دارد . با شناسايي و تعديل عوامل ايجاد كننده استرس در محيط كاري مي‌توانيم شاهد بهبود عملكرد و ايجاد احساسات مطلوب و كارآمدي در پرسنل علوم پزشكي باشيم.