بكارگيري رويكرد دلفي-فازي جهت تعيين عوامل موثر بر سطح مطلوب ريسك، ساختار بهينه سرمايه و كارايي در بانك هاي ايراني

تصميمات سرمايه و ريسك در بانك داري تحت تأثير قوانين، انگيزه هاي خصوصي و فشار بازار سرمايه قرار مي گيرند. تمركز بر بررسي اين موارد به صراحت ارائه يك بينش به روز شده در شواهد تجربي در مورد تاثير مقررات حسابرسان در مورد سرمايه و ريسك، ارائه ارزيابي تكامل مكانيزم تصميم گيري بانك ها، منجر مي شود. بنابراين اين پژوهش عوامل موثر بر سطح مطلوب ريسك و ساختار بهينه سرمايه در بانك هاي ايراني را با استفاده از رويكرد دلفيفازي و مبتني بر روش مصاحبه عميق با صاحب نظران و تحليل محتوي تعيين شده است. پس از شناسايي عوامل موثر با استفاده از تحليل حوزه دانش و تحليل محتوي، با 15 نفر از صاحب نظران مصاحبه عميق صورت گرفت. براي تعيين ميزان اثرگذاري عوامل نهايي نيز از رويكرد دلفي-فازي بهره گرفته شد. نتايج نشان مي دهد كه مهمترين عوامل موثر بر كارايي عبارت از بهاي سرمايه فيزيكي، بهاي نيروي انساني، هزينه تامين وجوه، سرمايه گذاري در اوراق بهادار و خالص تسهيلات مي باشد. علاوه بر اين در ميان عوامل مختلف، متغيرهاي نرخ پوشش تسهيلات، ظرفيت ريسك و الزام قانوني مهمترين عوامل موثر بر سطح مطلوب ريسك در بانك ها خواهد بود. در نهايت حداقل سرمايه، حداقل ريسكي سرمايه و حداقل نسبت اهرمي نيز به عنوان موثرترين عوامل در تعيين ساختار بهينه سرمايه قلمداد گرديد.