ابعاد و مؤلفه‌هاي مؤثر بر مديريت پيشگيري از جرائم دريايي در مرزهاي آبي جنوب ايران

مديريت پيشگيري از جرائم، دانشي جهت تنظيم و تدوين سياست‌ها و خط‌مشي‌هاي علمي در رابطه با پيشگيري و كاهش جرائم است. هدف پژوهش حاضر، شناسايي ابعاد و مؤلفه‌هاي مؤثر بر مديريت پيشگيري از جرائم دريايي در جنوب ايران مي‌باشد. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و ازنظر اجرا، در قالب تحقيقات توصيفي از نوع پيمايشي قرار مي‌گيرد. جامعه آماري پژوهش را اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌ها و كاركنان نيروي انتظامي تشكيل مي‌دهند. با در نظرگيري هدف پژوهش، نمونه‌گيري انجام‌شده براي اين تحقيق از نوع هدفمند و به روش زنجيره‌اي يا همان گلوله برفي و با حجم نمونه 21 نفر صورت گرفته. همچنين به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌هاي گردآوري‌شده از روش دلفي فازي و نرم‌افزارهاي Excel و Spss استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد از بين 154 شاخص اوليه كه با روش مطالعه كتابخانه‌اي و مصاحبه شناسايي و در 3 بعد و 18 مؤلفه دسته‌بندي شدند با نظرات خبرگان و به كمك روش دلفي فازي درنهايت 67 شاخص انتخاب و در 4 بعد و 18 مؤلفه دسته‌بندي گرديدند كه از بين شاخص‌هاي منتخب، نظارت دقيق بر ورود و خروج كالاها، توسعه و تقويت تجهيزات الكترونيكي و اپتيكي درياباني، ساماندهي شناورهاي غيرمجاز و فاقد هويت، به‌عنوان بااهميت‌ترين شاخص‌ها و شاخص‌هاي، تأمين معيشت كاركنان مؤثر در پيشگيري از جرائم دريايي، اختصاص سهميه سوخت صرفاً به شناورهاي داراي ردياب شناوري، آموزش‌هاي همگاني پيرامون جرائم شايع دريايي و آثار و تبعات منفي ناشي از وقوع با بسترهاي ارتباط‌جمعي مانند صداوسيما، پايگاه‌هاي خبري، مطبوعات، آموزش‌وپرورش (مدارس)، به‌عنوان كم‌اهميت‌ترين شاخص‌ها، و از بين مؤلفه‌ها: نظارت، اقتصادي و اجتماعي بيشترين امتياز را به خود اختصاص داده‌اند و در بين ابعاد نيز بعد محيط بااهميت‌ترين بعد شناخته‌شده است.