واكاوي نسبت حقيقت و معنا در قرآن در نظر علامه طباطبايي (ره)

تنزيل قرآن از منبع حقيقتي است كه مصحف شريف و ظاهر قرآن صورت نازلۀ آن بوده و در تناظر با عالم تكوين است. از طرفي قواعد زبان شناسي و وجود شناسي خاص قرآن؛ بين الفاظ، معاني و حقايق آن ارتباط برقرار نموده و تناسب هستي و قرآن را با يكديگر نمايش مي دهد. وصول به اين تناسب، چيستي تأويل را روشن، مانع از ورود اغيار به تعريف تأويل شده و استفاده از قرآن را روش مند و تفسير به رأي را طرد مي‌كند. در اين مقاله كه به روش توصيفي تحليلي مدون شده، به دنبال دستيابي به نسبت الفاظ، معاني و حقيقت قرآن در نظر علامه طباطبايي برآمده؛ كه حجيت ظواهر، اهميت حقايق قرآني و ارتباط وجودي ظاهر و باطن، نتايج حاصله از اين بحث مي‌باشد.