مفهوم و عناصر درآمد در حقوق مالياتي با نگاهي به حقوق تطبيقي

واژه »درآمد « با وجود داشتن معاني گوناگون در ساير حوزه ها، در حوزه حقوق مالياتي داراي مدلول و عناصر مشخصي است. در هيچ نظام مالياتي، اين واژه داراي دلالت مطلق و عام شامل هر نوع عايدي نيست، بلكه واجد قيود و عناصر ماهوي است لذا پرسش اساسي اين است كه درآمد ماليات پذير از نظر حقوقي چيست و واجد چه عناصري است. مفهوم و عناصر درآمد ماليات پذير، بر اساس مباني متعددي همچون نظريه منبع، عايدي سرمايه و نيز عناصر ماهوي همچون افزايش در ثروت مؤدي، سلطه مؤدي از حيث مصرف از آن و شرط تحقق درآمد تبيين و تحليل مي شود. تبيين مدلول حقوقي واژه درآمد نيازمند ارجاع به ماهيت اقتصادي آن است لكن اين تبيين، با تحليل حقوقي اسباب، مصاديق، عناصر و آثار آن ممكن است. اين مقاله درصدد است با تحليل حقوقي اين مباني و عناصر، بر اساس نظريه هاي علمي و نيز تبيين رويه هاي مالياتي و قضايي، مفهوم و عناصر درآمد ماليات پذير را در حقوق مالياتي شناسايي و ارائه كند.