الگوي بهره‌وري سرمايه‌ي انساني در نهادهاي انقلابي

هدف: هدف پژوهش تدوين الگوي بهره‌وري سرمايۀ انساني در نهادهاي انقلابي است، كه از نظر هدف كاربردي توسعه‌اي و از نظر روش آميخته اﮐﺘﺸﺎفي طبقه‌بندي مي‌شود.طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: جامعۀ آماري در بخش كيفي، خبرگان سازماني حوزۀ منابع انساني و در بخش كمي شامل مديران و كارشناسان منابع انساني به تعداد 33 نفر است. محدوديت جامعۀ هدف و قابليت دسترسي سبب استفاده از روش سرشماري شده است. در بخش كيفي از ابزار مصاحبه و در بخش كمي از ابزار پرسش‌نامه براي گردآوري داده ها و براي آزمون فرضيه ها و برازش مدل، روش معادلات مسيري ساختاري استفاده شد.يافته‌هاي پژوهش: براساس مقادير پايايي مركب و آلفاي كرونباخ براي همۀ سازه‌ها (بيشتر از 0.7) و مقادير واريانس متوسط (بزرگ‌تر از 0.5)؛ پايايي و روايي ابزار تحقيق در سطح مقبولي است. براساس يافته‌ها، بار عاملي همۀ معرف‌ها در 14 مؤلفۀ مدل، بزرگ‌تر از 0.4 و در سطح خطاي 5 درصد معني‌دار است كه بارهاي عاملي مدل اندازه‌گيري تحقيق تأييد مي‌شود. براساس مقادير شاخص اشتراك، متوسط مشترك و متوسط افزونگي مدل براي همۀ متغير‌ها، نشان مي‌دهد كه ارزيابي كيفي مدل در سطح مطلوبي بوده و مدل تأييد مي‌شود.محدوديت ها و پيامدها: ازجمله محدوديت‌هاي اين پژوهش عدم امكان مصاحبه با كاركنان همۀ نهادهاي انقلابي به‌منظور غناي بيشتر نتايج است.پيامدهاي عملي: الگوي تحقيق با احصاي همۀ ابعاد ممكن تأثيرگذار بر بهره‌وري و با بهره‌گيري از تكنيك مدل‌سازي مسيري ساختاري، ضمن شناسايي عوامل به بررسي تأثيرات غيرمستقيم ابعاد و مؤلفه‌هاي الگوي طراحي‌شده مي‌پردازد. اين الگو با رويكردي سيستمي، با تمركز بر عوامل سيستمي به بررسي محيط فراگير و تأثيرات محيطي مي‌پردازد.ابتكار يا ارزش مقاله: تاكنون مقاله‌اي به اين صورت به بهره‌وري سرمايۀ انساني در نهادهاي انقلابي  نپرداخته كه از‌اين‌رو داراي نوآوري است.