نقش مديريت كوانتومي در بهره‌وري نيروي انساني با توجه به ميانجي اشتياق شغلي در كاركنان آموزش و پرورش شهر بيرجند

مقدمه و هدف: نيروي انساني از اساسي‌ترين منابع استراتژيك هر سازماني محسوب مي‌شود به طوري كه يكي از اولويت‌هاي پيشرفت و توسعه سازمان، توجه به بهره‌وري نيروي انساني است. عوامل مختلفي در بهره‌وري نيروي انساني مؤثر است كه اين مطالعه با هدف بررسي نقش مديريت كوانتومي در بهره‌وري نيروي انساني با توجه به ميانجي اشتياق شغلي در كاركنان آموزش و پرورش شهر بيرجند انجام شده است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري همه كاركنان آموزش و پرورش شهر بيرجند شامل 250 نفر است كه بر اساس جدول كرجسي و مورگان (1970)، 160 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي استاندارد بهره‌وري نيروي انساني هرسي و گلداسميت (1994)، مديريت كوانتومي ميرصفيان (1394) و اشتياق شغلي سالوناوا و شوفلي (2001) بود كه روايي آن‌ها تأييد و پايايي با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي هر يك از پرسشنامه‌ها به ترتيب 0.94، 0.92 و 0.89 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري AMOS16 و مدل‌يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مديريت كوانتومي به طور غيرمستقيم و از طريق متغير اشتياق شغلي، بهره‌‌وري نيروي انساني را پيش‌بيني مي‌كند. به عبارتي اشتياق شغلي در رابطه بين مديريت كوانتومي با بهره‌وري نيروي انساني نقش ميانجي‌گري دارد.  نتيجه‌گيري: بر اساس اين نتايج مي‌توان نتيجه گرفت كه توسعه شيوه‌هاي جديد مديريتي از جمله مديريت كوانتومي در راستاي افزايش اشتياق شغلي كاركنان، نقش بسزايي در بهبود بهره‌وري كاركنان نيز دارد.