واكاوي جايگاه روشنايي در كاهش جرايم شهري با تاكيد بر رويكرد CPTED محدوده مورد مطالعه : كيانپارس – اهواز

زمينه و هدف: فضاهاي شهري، محيط زندگي انسان و فعاليت هاي او به شمار مي رود و جرايم به عنوان عامل مخرب اجتماعي از سوي انسان در اين فضاها صورت مي گيرد. از جمله معضلات مهم در فضاهاي شهري كه كيفيت زندگي و احساس امنيت شهروندان را تحت تأثير قرار مي دهد وقوع جرائم شهري است، كه فاكتورهاي مديريت و برنامه ريزي شهري، فضاهاي آشفته شهري و عوامل اجتماعي – اقتصادي نقش مؤثري در وقوع يا بازدارندگي آن ايفا مي كنند. اين مقاله با روش ميداني به بررسي نقش روشنايي در كاهش جرايم شهري و ارتباط ميان تعداد جرم و ميزان روشنايي محيط در محله كيانپارس در شهر اهواز پرداخته است.روش بررسي: مقاله حاضر با روش توصيفي–تحليلي انجام گرفته است. در بخش توصيفي از آمار و اطلاعات مستخرج از سالنامه آماري 1397،  اداره كل دادگستري استان خوزستان و كلانتري محله و داده هاي ميداني استفاده شده و در نهايت تجزيه و تحليل داده ها توسط نرم افزارهاي GIS و نسخه 19 SPSS انجام شده است.يافته ها: بررسي ها نشان مي دهد مجرمان در انتخاب زمان و مكان بزهكاري كاملا منطقي عمل مي كنند و مناسب ترين و كم خطرترين مكان ها و مناطقي كه از نظر نور پردازي ضعيف هستند را براي اعمال مجرمانه برمي گزينند و رابطه معكوسي بين وقوع جرم و روشنايي وجود دارد. بحث و نتيجه گيري: نتايج كلي حاكي از آن است كه از مجموع 275 جرم واقع در فضاهاي عمومي و خصوصي، تعداد 200 مورد در گستره نوري شماره يك با كمترين ميزان روشنايي و تعداد 19 مورد در گستره نوري شماره 4 با بيشترين ميزان روشنايي روي داده است و همچنين بررسي ها نشان ميدهد كه وضعيت ضعيف نورپردازي در كيانپارس منجر به كاهش امنيت و بروز جرائمي از قبيل سرقت شده است و به طور كلي سامانه نورپردازي محل مورد مطالعه، ناكارا و مغاير با اصول CPTED ارزيابي شد.