جايگاه ادبيات كودكان در جغرافياي تربيت: از چالش‌هاي پيش پا تا افق‌هاي پيش رو

نوشتار حاضر بر آن است تا از منظري تربيتي به «ادبيات كودكان» بنگرد و ضمن صورت‌بندي چالش‌هاي مفهومي پيش پاي آن، راه‌هاي برون‌رفتي پيش روي آن نهد تا هندسه «تربيت» كودك همچنان بر «ادبيات كودكان» استوار باشد و آن را بيشتر به‌ حساب آورد. در اين راستا، ابتدا تلاش شده است تا با استفاده از روش مفهوم‌پردازي، اين چالش‌هاي مفهومي استنباط و صورت‌بندي شوند و سپس با مبنا قرار دادن رويكرد اسلامي عمل در مقام رويكرد فلسفي- تربيتي مختار و با بهره گرفتن از روش استنتاج ضمني، راه‌هاي برون‌رفتي براي آنها پيشنهاد شود. عمده چالش‌هاي مفهومي استنباط شده در قالب دوگانه‌هاي «آموزشي- ادبي»، «جهاني – بومي»، «بيان واقعيت – سانسور» و «فانتزي- واقعيت‎» صورت‌بندي شده‌اند. در مقابل مواردي چون «ساختار ادبي- محتواي تربيتي»، «تكوين ادبي- خوانش تربيتي» در مقام برون‌رفت از چالش نخست، «رسميت بخشي به سطوح متنوع هويت آدمي» و «پويايي انديشه‌ورزانه سطوح هويت» در مقام برون‌رفت از چالش دوم، «مواجهه گام‌ به ‌گام با واقعيت» در مقام برون‌رفت از چالش سوم و «فانتزي مقيد به واقعيت و يا متمايز از آن» در مقام برون‌رفت از چالش چهارم برشمرده شده است. اين راه‌هاي برون‌رفت مي‌تواند جايگاه «ادبيات كودكان» را در عرصه تربيت بازتعريف كند و افق‌هاي جديدي را پيش روي مربيان بگشايد.