مدل پيش بيني رضايت زناشويي زنان بر اساس نقش راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با ميانجي گري سازگاري زناشويي

Model of predicting women's marital satisfaction based on the role of cognitive emotion regulation strategies mediated by marital adjustment

مقدمه: خانواده بنا و ساختار اصلي هر جامعه و به‌ عنوان يك واحد اجتماعي – هيجاني، محل رشد، توسعه و تغييرات است؛ بنابراين نمي‌توان تأثير خانواده بر تعادل رواني، هيجاني و اجتماعي را ناديده گرفت. پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل پيش‌بيني رضايت زناشويي زنان بر اساس راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با ميانجي­گري سازگاري زناشويي صورت پذيرفت. روش پژوهش: طرح پژوهش همبستگي و جامعه آماري شامل كليه زنان شهر مشهد در سال 1398 بود كه از اين جامعه به روش در دسترس، حجم نمونه شامل 200 نفر انتخاب شد و اين افراد فرم كوتاه پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و كرايج (2006)، پرسشنامه سازگاري زناشويي اسپانير (1976) و پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ (1998) را به‌صورت آنلاين تكميل نمودند. داده هاي حاصل با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي و روش تحليل مسير تجزيه ‌و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد راهبردهاي سازگارانه تنظيم هيجان با رضايت زناشويي (r= 0/24 ,p<0/001 ) و سازگاري زناشويي (r= 0/27 ,p<0/001 ) رابطه مثبت معنادار؛ و راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم هيجان با رضايت زناشويي ( (r=- 0/41,p<0/001 ) و سازگاري زناشويي (r= -0/38 ,p<0/001 ) رابطه منفي معناداري دارند. هم چنين رابطه مثبت معناداري بين سازگاري زناشويي و رضايت زناشويي به دست آمد (r= 0/47 ,p<0/001 ) . نتايج تحليل مسير جهت بررسي الگوي پيشنهادي با تعديل‌هاي صورت گرفته، نشان داد سازگاري زناشويي در رابطه راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان با رضايت زناشويي نقش ميانجي معناداري دارد (CFI=0/99,AGFI=0/93,GFI=0/99,RSMEA=0/06,X2/df/=1/56 ) نتيجه گيري: با عنايت به نتايج حاصل، مي‌توان اذعان داشت سازگاري زناشويي به‌عنوان مؤلفه‌اي اثرگذار بر رضايت زناشويي متأثر از انواع راهبردهايي است كه زوجين جهت تنظيم شناختي هيجانات خود به كار مي‌گيرند.

Introduction: The aim of this study was to test the model of predicting women's marital satisfaction based on cognitive emotion regulation strategies mediated by marital adjustment. Method: The research plan was correlation and the statistical population included all women in Mashhad in 2019. From this population a sample of 200 people with convenience sampling, was selected who completed the online form of Garnefski and Kraaij shortened form of Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ), Marital Adjustment questionnaire (DAS; Spanier, and Enrich Marital Satisfaction questionnaire. Data were analysed by using descriptive statistics and path analysis. Results: The results of path analysis to examine the proposed model, showed that marital adjustment has a significant mediating role in the relationship between adaptive and maladaptive strategies of cognitive emotion regulation with marital satisfaction (CFI=0/99,AGFI=0/93,GFI=0/99,RSMEA=0/06,X2/df/=1/56 ). Conclusion: Considering the results, it can be acknowledged that marital adjustment as a component affecting marital satisfaction is influenced by a variety of strategies that couples use to cognitively regulate their emotions.