تبيين زمينه‌‌‌ ها و مؤلفه ‌هاي ارتقاء تمدن‌اسلامي

فاقد عنوان لاتين

تمدن اسلامي يكي از تأثيرگذارترين تمدن هاي جهاني است كه در گسترۀ جغرافيايي وسيع و با استفاده از فرهنگ تلفيقي و تكميلي، توانست ميان اصول و مباني آموزه هاي خود با انديشه هاي ساير اقوام و ملل، ارتباط و سازش برقرار كند و باعث ايجاد يك تحول شگرف و پوياي ذهني و فكري در جهان هستي گردد كه با بازتاب ها و واكنش هاي فرهنگي و علمي گسترده همراه بود. اين تمدن، از سده‌هاي سوم تا ششم هجري، نقش بسزايي در فرهنگ و تمدن بشري ايفا نمود. در اين راستا، مقاله ‌حاضر با ‌استفاده از منابع‌كتابخانه‌اي و با رويكرد توصيفي – تحليلي، درصدد پاسخ به‌اين پرسش است كه بسترها و مؤلفه هاي شكوفايي تمدن‌اسلامي چه بود؟ براساس يافته‌هاي پژوهش، عوامل ‌بيروني و دروني متعددي در رشد و شكوفايي تمدن‌اسلامي مؤثر بوده است؛ قسمتي به مباني‌ اعتقادي و آموزه‌هاي‌ مذهبي آنان و قسمتي نيز، به‌ عملكرد و مباني‌رفتاري آنها در عرصۀ علم و معرفت مربوط بوده است. به اين ترتيب، تمدن اسلامي با مشخصه هاي برجسته همچون؛ آزادانديشي، انعطاف پذيري و قابليت سازگاري، نوآوري، جامع‌نگري علمي، عقل مداري، علم گرايي، عدالت گستري و بهره گيري از ميراث گذشتگان، توانست خود را به اوج شكوفايي برساند.

فاقد چكيده لاتين