معنا و راه كسب سعادت و شقاوت دو جهان از ديدگاه شيخ اشراق و ابن سينا

فاقد عنوان لاتين

سعادت و شقاوت به مثابه پيشرفت و پسرفت از جمله مقولاتي است كه در ادوار تاريخي مختلف، ميان دانشمندان، و حتي در عرف عوام، مورد بحث بوده است. زندگي جاودانه پس از مرگ، موجب شده كه انسان تمام تلاش خود را به كار گيرد تا موجبات سعادت براي دنيا و به ويژه عالم پس از مرگ خود، فراهم كرده و از شقاوت دوري نمايد. اين پژوهش، با روش توصيف و تحليل متن و به شيوه كتابخانه اي، درصدد واكاوي ديدگاه هاي كلامي دو متكلم، شيخ اشراق و ابن سينا، در زمينه معنا و راه هاي كسب سعادت و شقاوت در دنيا و آخرت است. سهروردي راه كسب سعادت يا شقاوت را، انجام يا ترك اوامر و نواهي الهي، در عالم پس از مرگ دانسته و سعادتمندان را، پيروان حضرت محمد(ص) مي داند، اما ابن سينا سعادت را ترجيح سعادت نفساني بر سعادت جسماني بيان داشته، كه در گرو تامين نيازهاي افراد جامعه است، و افراد شقي را، كساني مي داند كه حق را شناخته، ولي اغلب آن را انكار مي كنند.

فاقد چكيده لاتين