بررسي فرآيند مفاهمه و مواجهه امامان شيعه(ع) با فرهنگ ايراني

فاقد عنوان لاتين

مفاهمه و مواجهه فرهنگي دوسويه اسلامي با فرهنگ ايراني طي حداقل سه قرن نخست،اسباب و زمينه هاي تغيير و تحول درون مايه­ ها و مواريث فرهنگي ايرانيان را فراهم آورد اما در اين ميان،نقش امامان شيعه(ع) به عنوان مهم ترين رهبران جريان­هاي اصلي فكري- فرهنگي آن سه قرن،در مواجهه و مفاهمه با جريان تغيير مذهب و فرهنگ ايراني ها،كاملا روشن نيست! شفاف سازي در اين زمينه در گرو توجه به پيشينه و ظرفيت فرهنگ ايراني و توجه به گوناگوني رفتار و برخورد امامان معصوم شيعه (ع)در آن است.اين تحقيق بانگاه­ كل­نگر و با بهره ­گيري از شيوه توصيفي-تحليلي به ­دنبال اين است تا به ­خلاف نگاه سنتي كه حيات امامان (ع) رااز منظر سياسي و براساس قدرت حاكمان تقسيم ­بندي و مطالعه كرده اند، چشم اندازي ­نو در مطالعات ميان فرهنگي ايراني- اسلامي- شيعي پديدآورد و بدين سان،به ايجاد تغيير در بينش وروش مطالعات مربوط به جايگاه و نقش امامان معصوم شيعه(ع) طي دوره تاريخي از سال 11 تا260 هجري كمك نمايد. نتيجه آن كه به­ خلاف رويكردرهبران سياسي مسلمان كه با تحقير، توهين،تفضيل،تبعيض،اخذ و اقتباس از مواريث فرهنگ و تمدن ايراني همراه بود،امامان (ع) موجبات تأثيرگذاري مستقيم و غيرمستقيم بر جامعه ايراني از طريق روشنگري فكري-فرهنگي، همگون ­سازي فكري-رفتاري ­و همجوشي فرهنگي با فرهنگ ايراني راپديدآوردند.

فاقد چكيده لاتين