بررسي تطبيقي آراء مفسران در تفسير «انظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلَي أَنفُسِهِمْ» و «وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ» با تأكيد بر ارتباط آيات

مفسران در تفسير فرازهاي: »انظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلَي أَنفُسِهِمْ « و »وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ « در سوره‌ انعام درباره امكان يا عدم امكان بيان كذب در روز قيامت و اينكه كافران در اين آيه درباره چه چيزي دروغ مي‌گويند، اختلاف نظر داشته و آراء ايشان در سه دسته اصلي قابل تقسيم است. اين پژوهش با بررسي آراء و دلايل ارائه شده توسط مفسران و با توجه به ارتباط آيات نشان مي‌دهد بيان دروغ در قيامت ممكن است. همچنين درباره اينكه مشركان در اين آيات درباره چه چيزي دروغ مي‌گويند، نشان مي‌دهد جداي از بحث صدق و كذبِ آرزو و وعده كه توسط مفسران مطرح شده است، در اين آيه احساس يا مفهومي از ابراز ايمان وجود دارد كه مفسران به آن نپرداخته‌اند. توجه به عبارت‌هايي كه در همين آيات و آيات قبل و بعد آنها آورده مي‌شود، نشان مي‌دهد مشركان در ظاهر تسليم شده و ايمان آورده‌اند و دروغ در اين آيه مربوط به همين ابراز ايمان مشركان است