پيش‌بيني درگيري تحصيلي براساس سبك‌هاي حل مسئله، خودكنترلي و ابرازگري هيجاني در دانشجويان

هدف: هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني درگيري تحصيلي براساس سبك‌هاي حل مسئله، خودكنترلي و ابرازگري هيجاني در دانشجويان دانشگاه فرهنگيان بود.روش: روش پژوهش همبستگي و جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه فرهنگيان استان ايلام در سال تحصيلي 1397-1398 بود. نمونه آماري 217 نفر (94 دختر و 134 پسر) از اين افراد بود كه براساس جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري تصادفي نسبتي انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي درگيري تحصيلي لم و همكاران (2014)، سبك‌‌هاي ‌حل مسئله كسيدي و لانگ (1996)، خودكنترلي تانگني و همكاران (2004) و ابرازگري هيجاني كينگ و آمونز (1990) پاسخ دادند.يافته‌ها: نتايج تحليل رگرسيون لوجستيك نشان داد كه حل مسئله‌سازنده (p 0.01)، حل مسئله غيرسازنده (p 0.01)، خودكنترلي (p 0.01) و ابرازگري هيجاني (p 0.03) درگيري تحصيلي را در دانشجويان پيش‌بيني كند.نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گيري كرد كه سبك‌هاي حل مسئله، خودكنترلي و ابرازگري هيجاني در درگيري تحصيلي دانشجويان نقش دارد و مي‌توانند به‌عنوان متغيرهاي مهم تأثيرگذار بر ميزان درگيري تحصيلي دانشجويان موردتوجه و بررسي قرار گيرد.