تاثير نوآوري باز بر نوآوري فرآيند در شركتهاي كوچك و متوسط صنايع غذايي ايران: اثرتعديگرانه قابليت يادگيري و قابليت محافظت

نوآوري فرآيندي، دستاوردهايي نظير تعريف رويه هاي جديد، افزايش بهره وري، كاهش هزينه ها و توسعه محصولات را بدنبال دارد. اما شركت ها هميشه منابع لازم و كافي براي پرداختن به آن را در اختيار ندارند. بنابراين مي توانند با بكارگيري دانش و فناوري بيروني يا همكاري با شركاي بيروني از نوآوري در سيستم ها و فرآيندهاي خود بهره ببرند. هدف اين پژوهش مطالعه تاثير نوآوري باز بر نوآوري فرآيندي در شركت هاي كوچك و متوسط  صنايع غذايي ايران و بررسي اثر تعديلگرانه قابليت هاي يادگيري و محافظت روي اين رابطه است. اين پژوهش كه در سال  1399  به انجام رسيده است؛ از نظر هدف كاربردي و بر حسب گردآوري اطلاعات، پيمايشي است. داده هاي لازم  بر اساس پرسشنامه محقق ساخته، به روش نمونه گيري تصادفي جمع آوري و براي تحليل داده ها از مدلسازي معادلات ساختاري به روش حداقل مربعات جزئي در نرم افزار اسمارت پي ال اس نسخه 01/3 استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين همكاري با شركاي بيروني و نوآوري فرآيندي تدريجي و بنيادي رابطه مثبت معناداري وجود داشته و اين رابطه مثبت بين اكتساب دانش و فناوري بيروني و نوآوري فرآيندي تدريجي و بنيادي نيز تاييد شد. همچنين بر اساس نتايج قابليت يادگيري رابطه همكاري با شركاي بيروني و نوآوري فرآيند (هم تدريجي و هم بنيادي) را تعديل كرده و قابليت محافظت نيز رابطه همكاري با شركاي بيروني و نوآوري فرآيندي بنيادي را تعديل مي نمايد.