تبيين علائم خودشيفتگي بر اساس ابعاد تروماي كودكي و تحريف شناختي

خودشيفتگي خصيصه اي پيچيده و منعكس كننده خودمحوري استثنائي و خودخواهي اجتماعي است و با پيامدهاي اجتماعي منفي همراه مي باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي چگونگي خودشيفتگي با توجه به نقش پيش بين تروماي كودكي و تحريف شناختي صورت گرفت. طرح پژوهش، توصيفي همبستگي و جامعه آماري مورد مطالعه شامل دانشجويان دانشگاه هاي شهر اروميه در نيمسال اول سال تحصيلي1400-1399بود كه 285 دانشجو  به روش نمونه گيري در دسترس به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و به منظور گردآوري اطلاعات ابزارهاي سنجش شخصيت خود شيفته آمز و كودك آزاري نوربخش و تحريفات شناختي عبدالله زاده و سالار را تكميل كردند. نتايج ضرايب همبستگي نشان داد كه خودشيفتگي با تروماي كودكي و تحريف شناختي رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنين نتايج كاربست تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد به طور معناداري خودشيفتگي توسط تروماي كودكي و تحريف شناختي تبيين مي گردد و تحريف شناختي بيشترين قدرت پيش بيني را براي خودشيفتگي دارد. يافته هاي اين پژوهش حاكي از آن بود كه تروماي كودكي و تحريف شناختي مي تواند نقش مهمي در علت شناسي خودشيفتگي ايفا نمايد.