شناسايي اثر تيمار پلاسما بر قابليت رنگ‌پذيري بافت نخل با نگرش كاربرد در صنعت مبلمان

در اين تحقيق تأثير تيمار پلاسماي سرد بر روي قابليت پوشش دهي بافت نخل در جهت الگوي برش پوست به مركز تنه گرده­بينه مورد ارزيابي قرار گرفت. بدين منظور، تنه نخل خرما با ميانگين قطر 60 سانتي‌متر انتخاب گرديد و از ارتفاع برابرسينه گرده‌بينه‌ها ديسك‌هاي باضخامت 5 سانتي­متر تهيه گرديد. سپس نمونه‌هايي سالم و بدون عيب به ابعاد 10×10 سانتي‌متر از سه‌نقطه ديسك: نزديك پوست، ميان‌پوست و مركز تنه ونزديك مركز تنه تهيه گرديد. پيش از انجام آزمون‌ها، سطح نمونه‌ها با سنباده پرداخت و سپس مشروط سازي انجام شد. پس از انجام تيمار پلاسماي سرد و سپس پوشش دهي بارنگ پايه آب آكريليكي، آزمون­ زبري سطح، تر شوندگي و چسبندگي پوشش‌ بر روي نمونه‌ها انجام شد. بر اساس نتايج، بيشترين مقدار دانسيته پايه و كمترين مقدار زبري سطح نزديك مركز تنه مشاهده گرديد. همچنين نتايج نشان داد، تيمار پلاسما سبب افزايش‌تر شوندگي سطح مي­شود. با توجه به رابطه­ي معكوس بين زبري سطح و ميزان چسبندگي، قبل و بعد از تيمار پلاسما بيشترين و كمترين مقدار چسبندگي كششي به ترتيب در نزديك مركز تنه و نزديك پوست مشاهده شد. مي­توان نتيجه­گيري نمود استفاده از تيمار پلاسما باعث بهبود قابليت چسبندگي در سطح بافت نخل مي­شود.