بررسي و تحليل كمي وضعيت صنوبر كاري چهار استان كشور (مطالعه موردي استان‌هاي آذربايجان شرقي، كرمانشاه و زنجان و اردبيل)

صنوبرها به‌عنوان گونه سريع الرشد در صنعت كشور اهميت زيادي دارند. تاكنون اطلاعات صنوبركاري­ها مانند ميزان سطح٬ حجم و برداشت با استفاده از روش‌هاي غيرعلمي و ضعيف به‌دست‌آمده است. با توجه به عدم وجود اطلاعات جامع، به‌روز و قابل استناد در كشور در خصوص صنوبرها، مطالعاتي در خصوص شناسايي امكانات بالقوه و بالفعل صنوبركاري­ها از جهات مختلف مانند ميزان سطح، حجم، برداشت، چگونگي پراكنش و گونه در چهار استان بااستعداد فراوان ازلحاظ صنوبر كاري يعني استان‌هاي آذربايجان شرقي، كرمانشاه، زنجان و اردبيل در بين سال­هاي 1395 تا 1398 صورت گرفت. روش نمونه‌برداري خوشه­اي در دو مرحله مورداستفاده قرارگرفته. مرحله اول جمع‌آوري اطلاعات كتابخانه‌اي و مصاحبه نيمه‌باز در مناطق روستايي موردنظر بود و مرحله دوم پيمايش ميداني در روستاهاي اين چهار استان مي­باشد. اطلاعات حاصل از پيمايش ميداني مواردي مانند سطح زير كشت صنوبر، حجم سرپاي صنوبر، گونههاي غالب هر منطقه، و برآورد حجم از طريق جداول حجم و وزن بودند. نتايج حاصل نشان مي­دهد ميانگين حجم برداشت ساليانه در چهار استان موردمطالعه 43156 مترمكعب با ميانگين خطاي به‌دست‌آمده بر اساس مقايسه بين دو روش مصاحبه و روش ميداني 14 درصد مي‌باشد. سطح صنوبر كاري در چهار استان مذكور (18039 هكتار) در حدود 10 درصد مساحت كل صنوبركاري­ها در كشور مي‌باشد كه نشان‌دهنده كاهش 8 درصدي صنوبر كاري در اين چهار استان نسبت به سال­هاي قبل مي­باشد.