ارزيابي كارايي عملكرد آموزشي و پژوهشي دانشگاه هاي صنعتي ايران

مطالعه حاضر وضعيت كارايي آموزشي و پژوهشي دانشگاه­هاي صنعتي ايران با استفاده از دو روش ناپارامتريِ تحليل پوششي داده­ها و روش پارامتريِ تحليل مرز تصادفي براي متغيرهاي ورودي (تعداد دانشجويان ورودي، تعداد اعضاء هيأت علمي، تعداد كاركنان و بودجه) و خروجي (درآمد اختصاصي، تعداد دانشجويان در حال تحصيل، تعداد دانش­آموختگان و مقالات همايشي) و داده­هاي مستخرج از لايحه بودجه، آمار و مستندات مؤسسه پژوهش و برنامه­ريزي آموزش عالي و وبسايت پايگاه جهان اسلام مربوط به 20 دانشگاه صنعتي طي سال­هاي تحصيلي 1392-1393 و 1393-1394 را مورد ارزيابي قرار داده است. نتايج پژوهش نشانگر؛ 1- وجود ناكارايي در واحدهاي دانشگاهي؛ 2- تفاوت درجه­ي ناكارآمدي در واحدهاي دانشگاهي مختلف؛ 3-كاهش ميانگين كارايي كل دانشگاه­ هاي منتخب در سال 1393 در مقايسه با سال 1394؛ 4- كاهش ميانگين كارايي آموزشي و افزايش ميانگين كارايي پژوهشي دانشگاه ­هاي منتخب در طول زمان ؛ 6- عدم وجود ناهمساني واريانس داده­ها در تحليل مرز تصادفي؛ و 7- همخطي بين برخي متغيرهاي توضيحي از جمله اعضاء هيأت علمي و بودجه در آزمون عامل تورم واريانس بود. در روش تحليل مرز تصادفي، علاوه بر ناكارايي فني، ناكارايي تصادفي و ضريب كشش نهاده ­ها بر ستانده­هاي آموزش و پژوهش نيز برآورد شد تا نقشه راه مطلوبي پيش­روي سياستگذاران و تصميم­گيرندگان واحدهاي دانشگاهي براي اتخاذ تصميمات اثربخش ترسيم كند.

No abstract