مقايسه اثر اسنارك (تداعي عدد- مكان) در نوجوانان مبتلا به اختلال بيش‌ فعالي، نقص توجه و نوجوانان عادي

Comparison of SNARC Effect (Spatial- Numerical Association) in Adolescents with ADHD, and Attention Deficit Disorder and Normal Adolescents

هدف: اين پژوهش با هدف مقايسه اثر اسنارك و بررسي بازنمايي عدد- مكان در نوجوانان ايراني مبتلا به اختلال بيشفعالي، اختلال نقص توجه و نوجوانان بدون اختلال طراحي و انجام شد. روش: طرح پژوهش توصيفي، از نوع علي- مقايسهاي بود. جامعه آماري نوجوانان 10 تا 15 ساله شهر تهران و گروه نمونه شامل 30 فرد مبتلا به اختلال بيشفعالي، 30 فرد مبتلا به اختلال نقص توجه و30 نوجوان بدون اختلال بودند كه با روش نمونهگيري به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. همه اين افراد تكليف بزرگي اعداد (جورجز، 2017) را اجرا كردند و به آن پاسخ دادند. يافتهها: نتايج نشان داد كه اثر اسنارك در نوجوانان عادي و مبتلا به اختلال بيشفعالي و نقص توجه وجود دارد، بهصورتي كه بيشترين مقدار اسنارك در افراد مبتلا به بيشفعالي و كمترين مقدار مربوط به افراد عادي است. اين اثر به شكل بازنمايي اعداد كوچك در سمت راست و بازنمايي اعداد بزرگ در سمت چپ ديده ميشود. همچنين گروه سالم بيش‌ترين پاسخهاي صحيح و گروه داراي نقص توجه، كمترين تعداد پاسخهاي صحيح را دادهاند. زمان واكنش گروه نقص توجه نيز بيش‌ترين و زمان واكنش گروه بيشفعال كمترين مقدار بوده است. نتيجه گيري: اين نتايج نخست مشخص ميكند كه اثر اسنارك معكوس در فارسي‌زبانان ايراني وجود دارد و همچنين نشان‌دهنده بزرگ‌تر‌بودن اثر اسنارك در افراد مبتلا به اختلال بيش‌فعالي- نقص توجه است.

Objective: The aim of this study was to compare the effect of SNARC between people with hyperactivity, and attention deficit and healthy people in Iranian adolescents. Method: The research design was descriptive and causalcomparative. Statistical populations of the study were 10-15 years old adolescents of Tehran. The sample group consisted of 30 individuals with hyperactivity, 30 individuals with attention-deficit, and 30 normal individuals who were selected by convenience and targeted manner sampling method. All of them responded to Magnitude Judgment Task (Georges, 2017). Results: The results showed the significant effect of SANRC in adolescents with the hyperactivity, group attention-deficit, and normal people, so that the highest amount was in hyperactivity and the lowest amount was in the normal group. This effect was seen as a representation of small numbers on the right side, and large numbers on the left side. Also the normal group gave the most correct answers and the attention-deficit group gave the least number of correct answers. The reaction time of the attentiondeficit group was the highest, and the hyperactive group had the lowest. Conclusion: These results imply that SANRS has an inverse reaction time. effect in Persian-speaking Iranians, and a greater effect in people with ADHD disorder.