نقش مولفه هاي اقليمي در تناسبات حياط مركزي در خانه هاي بومي اقليم گرم وخشك ايران( مورد مطالعه : شهر يزد)

No Title

حياط مركزي در خانه‌هاي اقليم گرم و خشـك ايران نمودي از درون‌گرايي است و با هدف صرفه‌جويي در مصرف انرژي شكل گرفته است . فضاي باز حياط مركزي با محوريت خود ابعاد معين، جهت‌گيري و جانمايي هدفمند، عنصري تعيين كننده در استفاده انرژي بوده است. در اقليم كويري ايران، حياط مركزي اصلي‌ترين فضا در خانه‌ به حساب مي‌آمده است. هدف از اين پژوهش، مطالعه و بررسي ساختارحياط مركزي در خانه هاي بومي شهر يزد است. پژوهش حاضر از نوع كمي مي باشد و با استفاده از روش توصيفي- تطبيقي با تمركز بر نقش مولفه هاي اقليمي و محيطي حياط و جداره هاي آن، با انتخاب 22 نمونه از خانه هاي بومي شهر يزد كه درمنطقه ي اقليمي BWhs مي باشند ، استفاده شده است. در اين مطالعه جهت گيري، تحليل فرمي، تناسبات حياط، عمق متوسط، الگوي ارتفاعي، نسبت فضاي بسته به باز، مساحت نما و سطوح شفاف، مقدار درصد سايه و آفتاب در حياط نمونه ها، مورد بررسي تطبيقي و تحليل قرار گرفته است. شيوه تحليل حياط در اين تحقيق، فرمي است و ابزارهاي گردآوري اطلاعات، منابع مكتوب، اسناد، نقشه ها، تهيه كروكي به روش مطالعات ميداني و تحليل يافته ها است.سرانجام با در نظر گرفتن جهت گيري و خصوصيات هندسي ، فيزيكي ، توصيف هايي براي طراحي حياط ها به عنوان عوامل مؤثر در ريزسنجي ارائه شده است و توابعي از نسبت ها و ابعاد (طول ، عرض و ارتفاع) حياط ها، پيشنهاد شده است تا براي طراحي ساختمان هاي پايدار در آينده ي نزديك، در منطقه BWhs استفاده شود.

No Abstract