تبيين الگوي فضايي شاخص هاي بهداشتي و آموزشي بخش هاي مختلف ناحيه ساحلي غرب استان گيلان در راستاي توسعه پايدار

Explaining the Spatial Pattern of Health and Educational Indicators in Different Parts of the West Coast of Guilan Province in Order to Achieve Sustainable Development

در اين پژوهش براي شناسايي وضعيت شاخص هاي بهداشتي و آموزشي ناحيه ساحلي غرب استان گيلان، در ابتدا اطلاعات شاخص هاي فوق براي سه دوره سرشماري 1385، 1390 و 1398 از سايت استانداري استان گيلان دريافت گرديد. سپس با استفاده از شاخص توسعه روستايي (RDI)، شاخص تركيبي نتايج (CRI)، شاخص I موران جهاني، شاخص Iموران محلي، تحليل خوشه اي اقدام به تعيين ميزان توسعه يافتگي و توزيع فضايي شاخص ها در 8 بخش ناحيه ساحلي گرديد. نتايج بدست آمده نشان داد ميزان RDI محاسبه شده براساس فراواني و همچنين نسبت فراواني شاخص ها به تعداد روستاي هر بخش، از تفاوت مكاني برخوردار است. شاخص I موران جهاني نشان از خوشه اي شدن الگوي توزيع شاخص هاي مدارس راهنمايي پسرانه و دخترانه و دبيرستان پسرانه دارد. همچنين تحليل فضايي RDI براساس شاخص I موران محلي حاكي از الگوي خوشه HH، LL و ناخوشه LH و HL در برخي شاخص ها از جمله مركز بهداشتي-درماني، خانه بهداشت، غسالخانه، روستا مهد، دبستان و راهنمايي دخترانه در سال هاي مختلف بوده است. نتايج I موران محلي برروي شاخص CRI نشان دهنده شكل گيري ناخوشه HL و LH در سه مورد از شش مورد است. در همين راستا تحليل CL شاخص هاي بهداشتي و آموزشي بدست آمده از RDI نشان داد جابجايي زماني و مكاني در اجزاء خوشه ها (بخشها) در طي زمان اتفاق افتاده است. اما گروه بندي شاخص CRI نيز از لحاظ مكاني و زماني ثابت مي باشد. با توجه به آزمون فرض صفر مبني بر عدم معني داري الگوي خاص و عملكرد يكنواخت شاخص در ناحيه مورد مطالعه، مشخص شد فرض خلاف صفر مورد تاييد بوده و تفاوت معني داري بين بخش هاي مختلف از لحاظ توسعه وجود دارد

no abstract