الگوي شناخت و تحليل محيط امنيتي

با وجود ارتباط وثيق و عميق بين محيط امنيتي و فرآيند تدوين و تجويز استراتژي‌‌هاي امنيتي، چارچوب و الگوي خاص و مشخصي براي تحليل و تبيين رابطه ميان اين دو وجود ندارد؛ از اين رو، پژوهش حاضر با طرح اين پرسش كه چه ارتباطي ميان محيط امنيتي يك كشور و استراتژي‌‌هاي امنيتي آن وجود دارد، تلاش كرده‌است تا ضمن ارائه يك الگوي تحليلي در اين زمينه، چارچوب روش‌شناختي مشخصي براي شناخت و تحليل محيط‌ امنيتي و ارتباط آن با استراتژي‌‌هاي امنيتي ارائه نمايد. فرضيه‌ اصلي پژوهش حاضر اين است كه محيط امنيتي يك بازيگر ورودي و نهاده نظام راهبري و تدوين استراتژي امنيتي آن محسوب مي‌شود. اين ورودي در فرآيند ادراك محيطي و دريافتي كه تصميم‌سازان از داده‌‌هاي محيط امنيتي دارند، پردازش شده و خروجي آن با نگاه به جهت‌ساز‌هاي راهبردي و در قالب كنش‌‌ها و تصميمات شناخته‌شد‌ه‌اي همچون استراتژي امنيتي بروز و ظهور مي‌يابد.