آسيب شناسي امنيتي-انتظامي سازمان‌هاي مردم‌نهاد

زمينه و هدف: سازمان‌هاي مردم‌نهاد نيز در عرصۀ فعاليت خود مي‌توانند منشأ آسيب‌هايي شوند. اين تحقيق باهدف شناخت آسيب‌هاي امنيتي-انتظامي اين سازمان‌ها انجام شده است.روش: تحقيق از نظر هدف، كاربردي و برحسب نحوۀ گردآوري داده‌ها، آميخته است. جامعۀ آماري در بخش كمي و كيفي شامل خبرگان و مديران صاحب‌نظر پاوا ناجا و فاتب كه در بخش كيفي روش نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند و در بخش كمي به تعداد 76 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين‌ شد. ابزار گردآوري داده‌ها در بخش كيفي، مصاحبۀ نيمه ساختارمند و در مرحلۀ كمي، پرسشنامۀ بسته است. روايي و پايايي مطالعه در بخش كيفي، روش ارزيابي لينكولن و گوبا و در بخش كمي، ارزيابي صوري است. براي پايايي نيز از آزمون آلفاي كرونباخ، براي تجزيه و تحليل داده‌ها در بخش كيفي از تحليل مضمون و در بخش كمي از نرم‌افزار آماري SPSS استفاده ‌شد.يافته ‌ها: يافته‌هاي تحقيق حاكي است، آسيب‌هاي امنيتي-انتظامي اين سازمان‌ها شامل جاسوسي عليه ايران، سياه‌نمايي و تخريب وجهۀ بين‌المللي ج.ا. ايران، تغيير سبك زندگي جامعۀ ايراني از اسلامي به غربي، اقدامات واگرايانۀ قومي – مذهبي ضد امنيت ملي و تقويت پروپاگانداي رسانه‌اي غرب عليه نظام ج.ا. ايران است.نتيجه ‌گيري: اين سازمان‌ها به موازات انجام فعاليت‌هاي اجتماعي سازنده، مي‌توانند آسيب‌هاي امنيتي انتظامي متعددي نيز بر جامعه وارد كنند. لذا علاوه بر هماهنگي و وحدت رويه در صدور مجوز از سوي مراجع ذي ‌مدخل، استفاده توأمان از دو عنصر، آموزش و واپايش بر عملكرد اين سمن‌ها، از جمله راهكارهاي پيشگيري از اقدامات مجرمانۀ سازمان‌ها است.