روش‌شناسي علمي پاسخگويي به شبهات در سيرۀ رضوي

پاسخگويي به شبهات نيازمند دانستن و به‌كار بردن مهارت‌هايي است كه بخشي از آن‌ها به توانمندي‌هاي علمي نامبردار است. اين نوشتار به گونه تحليلي توصيفي سامان يافته و در پي يافتن روش‌هاي علمي پاسخگويي به شبهات در سيرۀ رضوي است. با دقت در سيرۀ امام هشتم شيعيان مي‌توان دريافت كه اين توانمندي‌ها به شكلي روشمند به دو دستۀ عقلي و نقلي تقسيم شده است. بنا بر يافته‌هاي اين نوشتار،  برخي از روش‌هايي كه امام رضا (ع) در پاسخگويي به شبهات از آن‌ها بهره مي‌گرفتند عبارت است از: استناد به قرآن مجيد و سنت نبوي، توجه به خاستگاه‌ها و علت‌هاي ايجاد شبهه، بهره‌مندي از برهآن‌هاي معقوليت، خُلف و سَبر و تقسيم، توسعه روش‌شناختي، ابطال لازمه‌هاي نادرست شبهه، استناد به انگاره‌هاي مورد قبول مخاطب، محسوس‌سازي معقولات، تبيين صحيح مفاهيم و انگاره‌هاي شبهه و بهره‌گيري از تاريخ صحيح.