بررسي تاثير خشكسالي ها بر مؤلفه هاي ترازمندي آب با استفاده از چارچوب باديكو (مطالعه موردي: حوضه درياچه اروميه)

درك پاسخ هيدرولوژيكي حوضه هاي آبريز به خشكسالي ها اهميت زيادي در شناخت ميزان آسيب پذيري مناطق مختلف به خشكسالي ها و مديريت ريسك خشكسالي دارد. در اين مطالعه با استفاده از چارچوب باديكو به بررسي ميزان و جهت تغييرات مؤلفه هاي تبخير و تعرق واقعي و رواناب در پاسخ به خشكسالي هاي رخ داده در زيرحوضه هاي حوضه آبريز درياچه اروميه پرداخته شد. براي اين منظور داده هاي تبخير و تعرق واقعي (ET) و تبخير و تعرق پتانسيل (PET) از پايگاه داده GLEAM و داده هاي بارش از پايگاه داده MSWEP تهيه شدند. پس از تعيين سال هاي خشكسالي با استفاده از شاخص بارش تبخير و تعرق پتانسيل استاندارد (SPEI)، معادله فو (در چارچوب مدل باديكو) براي سال هاي خشكسالي و غيرخشكسالي به طور جداگانه واسنجي شد. تفاوت معني دار در توزيع هاي احتمال تجربي شاخص خشكي (PET/P) و شاخص تبخيري (ET/P) بين سال هاي خشكسالي و غيرخشكسالي به روش آزمون كلموگروف اسميرنوف دو نمونه اي تاييد شد. در ادامه، تغييرات ناشي از رژيم و تغييرات ناشي از افراز به طور جداگانه براي تبخير و تعرق واقعي و رواناب محاسبه و بررسي شد. در مورد رواناب در همه زيرحوضه ها تغييرات ناشي از رژيم، تغييرات ناشي از افراز و تغييرات كل رواناب در سال هاي خشكسالي نسبت به سال هاي غيرخشكسالي منفي و تغييرات ناشي از رژيم شديدتر از تغييرات ناشي از افراز بودند. در مورد تبخير و تعرق واقعي در همه زيرحوضه ها تغييرات ناشي از افراز، مثبت، تغييرات ناشي از رژيم، منفي و تغييرات كلي، منفي بود. به طور كلي، وقوع خشكسالي ها در زيرحوضه هاي مورد مطالعه سبب كاهش بيشتر رواناب (66.54 درصد) نسبت به تبخير و تعرق واقعي (10.45 درصد) شده است. چارچوب باديكو در توضيح رفتار غيرخطي ترازمندي آب طي خشكسالي مؤثر است.