پيش‌بيني رفتارهاي انطباقي در برابر كوويد 19 بر اساس نقش عواطف، خودشفقتي و آسيب‌پذيري رواني

مقدمه: با توجه به نقش عوامل روان‌شناختي در رفتارهاي انطباقي، هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني رفتارهاي انطباقي بزرگسالان در برابر كوويد 19 بر اساس نقش عواطف مثبت و منفي، خودشفقتي و آسيب‌پذيري رواني است. روش: اين پژوهش توصيفي، با طرح همبستگي انجام شد. شركت كنندگان در تحقيق 284 بزرگسال ساكن شهر رشت بودند كه به صورت در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه رفتارهاي انطباقي در برابر كوويد 19 كلارك و همكاران، پرسشنامه عواطف مثبت و منفي واتسون و همكاران، فرم كوتاه شفقت به خود نف و فرم كوتاه پرسشنامه نشانه‌هاي دورا و همكاران را به صورت آنلاين تكميل نمودند. يافته ها: نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه عواطف مثبت و منفي، شفقت به خود و آسيب‌پذيري رواني 31/1 درصد واريانس رفتارهاي انطباقي بزرگسالان در برابر ويروس كوويد 19 را پيش‌بيني مي‌كنند. نتيجه گيري: يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از نقش مهم عواطف، خودشفقتي و آسيب‌پذيري رواني در پيش‌بيني به كار بستن رفتارهاي انطباقي در برابر كوويد 19 در بزرگسالان است. پيشنهاد مي‌شود كه برنامه‌هاي آموزشي با هدف افزايش خودشفقتي و عواطف مثبت و كاهش آسيب‌پذيري و عواطف منفي بزرگسالان براي مقاوم سازي افراد در شرايط كنوني طراحي و اجرا شوند.