زمان‌بندي كاركنان با درجه مهارت متفاوت در كارگاه‌هاي كوچك توليدي پوشاك

در اين پژوهش سعي شده است تا با در نظر گرفتن مفهوم مهندسي عوامل انساني در زمان‌بندي نوبت‌هاي كاري، كارايي كاركنان بهينه‌سازي شود. با توجه به اهميت پارامترهاي انساني همچون يادگيري و فراموشي در مهارت كاركنان، به‌ويژه هنگام چرخش شغلي، اين عوامل در مسئله زمان‌بندي گردش شغلي كاركنان مطالعه و مدل‌سازي شده است. بدين منظور يك مدل برنامه‌ريزي عدد صحيح غيرخطي براي مسئله زمان‌بندي كاركنان با دو نوع مهارت (ماهر و نيمه ‌ماهر) ارائه شده است. تابع هدف مدل رياضي بيشينه‌سازي كارايي كاركنان مدل‌سازي شد. براي تجزيه‌وتحليل تأثيرات هزينه كاركنان، يادگيري و فراموشي بر كارايي زمان‌بندي كاركنان، مثال‌هاي مختلف با در نظر گرفتن پارامترهاي متفاوت حل شد. براي حل مسئله ارائه‌شده، نرم‌افزار گمز به ‌كار رفت. نتايج نشان داد كه مدل ارائه‌شده توانايي ارائه طرح‌هاي زمان‌بندي كاركنان با هدف بيشينه‌سازي كاركنان را دارد؛ همچنين نتايج محاسباتي نشان داد كه نرخ يادگيري و فراموشي در تعيين طرح زمان‌بندي بهينه و استفاده و يا عدم‌ استفاده از كارگران نيمه‌ ماهر و جابه ‌جايي كاركنان اصلي بين ماشين‌ها نقش مهمي دارد. مدل ارائه‌شده و نتايج اين پژوهش به كارفرمايان در استفاده از انواع طرح‌هاي زمان‌بندي و بهينه‌سازي سيستم با محدوديت دوگانه كمك مؤثري مي‌كند.