اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي بر تعامل مادر- كودك و مشكلات خواب كودكان مبتلا به اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي بر تعامل مادر كودك و مشكلات خواب كودكان مبتلا به اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي انجام گرفت. پژوهش حاضر ‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كودكان پسر مبتلا به اختلال نقص توجه و بيش‌فعالي شهر اصفهان در سال تحصيلي 99-1398 بود. در اين پژوهش تعداد 30 كودك كودكان مبتلا به اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 كودك). گروه آزمايش مداخله كاركردهاي اجرايي (فيشر و همكاران، 2005) را طي يك ماه در 8 جلسه 75 دقيقه‌اي دريافت نمودند. . در اين بين در گروه آزمايش 3 نفر و در گروه گواه گواه نيز 2 نفر ريزش داشتند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي (ADHDQ) و پرسشنامه تعمال مادر كودك (PCRS) و پرسشنامه عادات خواب كودك (CSHQ) بود. داده‌ها به شيوه تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه آموزش كاركردهاي اجرايي بر تعامل مادر كودك و مشكلات خواب كودكان مبتلا به اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي تأثير معنادار دارد (p 0.001). بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه آموزش كاركردهاي اجرايي با بهره‌گيري از آموزش سازماندهي، افزايش تمركز و دقت، تقويت حافظه كاري و بازداري پاسخ مي‌تواند به عنوان يك روش كارآمد جهت افزايش تعامل مادر كودك و كاهش مشكلات خواب كودكان مبتلا به اختلال كم‌توجهي و بيش‌فعالي مورد استفاده گيرد.