بررسي اثربخشي طرحواره درماني گروهي بر تعديل طرحواره هاي ناسازگار در دختران 14 الي 18 ساله داراي گرايش به خودكشي

فاقد عنوان لاتين

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي طرحواره درماني گروهي بر تعديل طرحوارههاي ناسازگار در دختران 14 الي 18 ساله داراي گرايش به خودكشي بود. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش از نوع پژوهش هاي مداخله اي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري حاضر شامل كليه دختران 14 الي 18 ساله مراجعه كننده به كلينيك مشاوره و روان درماني نويد مهر در منطقه 18 شهر تهران در طي دوره ي زماني خرداد 1398 لغايت مرداد 1398 با افكار گرايش به خودكشي بر اساس پرسشنامه افكار خودكشي بك بود. براي انتخاب نمونه مورد مطالعه از روش نمونه گيري هدفمند و در دسترس با گمارش تصادفي در گروه ها استفاده شد. بدين منظور آزمودني ها به صورت هدفمند انتخاب و با همين روش در گروههاي آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. افراد گروه آزمايش در يك دورة 1 ساعته هفتگي به صورت گروهي برگزار شد، شركت كردند. ابزار مورد استفاده شامل / طرحواره درماني كه طي 8 جلسه 5 پرسشنامه ي افكار خودكشي بك و فرم كوتاه مقياس طرحواره هاي ناسازگار يانگ بود. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد طرحواره درماني در تعديل طرحواره هاي محروميت هيجاني، نقص / شرم، وابستگي / بي كفايتي، آسيب پذيري به ضرر و بيماري، گرفتار / خود تحول نيافته، اطاعت، ايثار، بازداري هيجاني، معيارهاي سرسختانه، استحقاق و خويشتن داري / خودانضباطي دختران 14 الي 18 ساله داراي گرايش به خودكشي اثربخش مي باشد.

فاقد چكيده لاتين