تاملي در برنامه درسي كارشناسي مهندسي بسپار در نظام آموزش عالي ايران: بهره‌گيري از رويكرد CDIO در تربيت مهندس

شكل‌گيري رشته مهندسي بسپار در دنيا، از يك سو خاستگاه‌هاي صنعتي داشته و از سوي ديگر به واسطه تلاش‌هاي پژوهشگران دانشگاهي اين حوزه بوده است. اما مسئله اصلي اين است كه به دليل همين پراكندگي و فصل مشتركي كه حوزه بسپار با ساير حوزه‌ها داشته، برنامه‌هاي آموزشي ارائه شده در دانشگاه‌ها در اين حوزه عموما به صورت گرايشي از علوم ديگر بوده و تنها در چند دهه اخير بوده است كه اين رشته به صورت مستقل در دانشگاه‌هاي دنيا ارائه شده است. همزمان مباحث ديگري نيز براي بازانديشي رشته‌هاي مهندسي توسط ابتكاراتي مانند CDIO (كوته‌نوشت concieve (درك)، Design (طراحي)، Implement (پياده‌سازي) و Operation (اجرا)) مطرح شده است كه تمركز را از پژوهش‌محوري به عملي شدن منتقل كرده است تا به اين ترتيب شرايط تربيت نيروي انساني متخصص براي صنايع فراهم شود. اين مطالعه ابتدا با بررسي تاريخچه شكل‌گيري رشته مهندسي بسپار در دانشگاه‌هاي دنيا، حوزه‌هاي گوناگون آن را شفاف كرده‌ و با بهينه‌كاوي 61 برنامه آموزش مهندسي بسپار يا گرايش‌هاي آن از دانشگاه‌هاي سراسر دنيا حوزه‌هاي فعلي آموزش بسپارها و همچنين اهداف يادگيري مهندسي بسپار را مشخص كرده است. سپس با انجام يك پيمايش ميداني در ميان اساتيد دانشكده‌هاي مهندسي پليمر، شيمي و مواد دانشگاه‌هاي ايران، اهداف آموزش بسپار در ايران به لحاظ مطلوبيت (در نيازمندي‌هاي صنعت) و انطباق (با سرفصل‌هاي آموزشي فعلي) گردآوري شده است. در نهايت با توجه به نتايج اين بررسي‌ها، پيشنهادهاي لازم براي بهبود برنامه درسي يكپارچه آموزش مهندسي پليمر در ايران، از دو منظر ساختار و گرايش‌ها و هم¬چنين انطباق محتوا با اهداف آموزشي ارائه شده است.